ΕΝΤΓΚΑΡ Α. ΠΟΕ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ - E.A.POE'S COMMENTS ON DEMOCRACY

 

Mellonta Tauta   Edgar Allan Poe’s short story, Mellonta Tauta was originally published in 1849.   It is presented as a collection of letters written by a woman during a balloon flight in 2848. Within the letters—directed to a personal friend—she compares contemporary science, philosophy, and customs to those of a thousand years previous, but frequently misinterprets and misunderstands the historic ideas and traditions to the point of absurdity. Hilarious and thought-provoking      Edgar Allan Poe ON BOARD BALLOON “SKYLARK,” April 1, 2848.   I am almost devoured by ennui. Pundit is the only conversible person on board; and he, poor soul! can speak of nothing but antiquities. He has been occupied all the day in the attempt to convince me that the ancient Amriccans governed themselves! — did ever anybody hear of such an absurdity? — that they existed in a sort of every-man-for-himself confederacy, after the fashion of the “prairie dogs” that we read of in fable. He says that they started with the queerest idea conceivable, viz: that all men are born free and equal — this in the very teeth of the laws of gradation so visibly impressed upon all things both in the moral and physical universe. Every man “voted,” as they called it — that is to say, meddled with public affairs — until, at length, it was discovered that what is everybody’s business is nobody’s, and that the “Republic” (so the absurd thing was called) was without a government at all. It is related, however, that the first circumstance which disturbed, very particularly, the self-complacency of the philosophers who constructed this “Republic,” was the startling discovery that universal suffrage gave opportunity for fraudulent schemes, by means of which any desired number of votes might at any time be polled, without the possibility of prevention or even detection, by any party which should be merely villainous enough not to be ashamed of the fraud. A little reflection upon this discovery sufficed to render evident the consequences, which were that rascality must predominate — in a word, that a republican government could never be anything but a rascally one. While the philosophers, however, were busied in blushing at their stupidity in not having foreseen these inevitable evils, and intent upon the invention of new theories, the matter was put to an abrupt issue by a fellow of the name of Mob, who took everything into his own hands and set up a despotism, in comparison with which those of the fabulous Zeros and Hellofagabaluses were respectable and delectable. This Mob (a foreigner, by the by), is said to have been the most odious of all men that ever encumbered the earth. He was a giant in stature — insolent, rapacious, filthy; had the gall of a bullock with the heart of a hyena and the brains of a peacock. He died, at length, by dint of his own energies, which exhausted him. Nevertheless, he had his uses, as everything has, however vile, and taught mankind a lesson which to this day it is in no danger of forgetting — never to run directly contrary to the natural analogies. As for Republicanism, no analogy could be found for it upon the face of the earth — unless we except the case of the “prairie dogs,” an exception which seems to demonstrate, if anything, that democracy is a very admirable form of government — for dogs.   Δες τη μετάφραση όλου του διηγήματος Μέλλοντα Ταύτα: Δημοσθένης Κούρτοβικ   By the same: ·  EDGAR ALLAN POE - Η ΕΜΜΟΝΗ ΤΟΥ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗ ·  FROM THE GIANT OF AMERICAN LITERATURE - EDGAR ALLA... ·  OI ΓΙΓΑΝΤΕΣ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ - EDGAR ALLAN..

Μέλλοντα Ταύτα (1849) Έντγκαρ Άλλαν Πόε   Είναι ένα σατιρικό διήγημα επιστημονικής φαντασίας του, που παρουσιάζεται ως επιστολή γραμμένη από μια γυναίκα, την Pundit, πάνω σε ένα αερόστατο το έτος 2848. Το έργο περιγράφει ένα φουτουριστικό μέλλον, χλευάζοντας την "πρωτόγονη" λογική του 19ου αιώνα, την αμερικανική δημοκρατία και την τυφλή πίστη στην πρόοδο. Η αφήγηση γίνεται μέσω επιστολών που γράφονται κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού με το αερόστατο "Skylark", 1.000 χρόνια στο μέλλον. Η πρωταγωνίστρια σχολιάζει περιφρονητικά το παρελθόν (τη δική μας εποχή), αναφέροντας πώς οι άνθρωποι πίστευαν λανθασμένα στη δημοκρατία και τη λογική, ενώ η κοινωνία του 2848 κυβερνάται από έναν απόλυτο μονάρχη.   ΣΤΟ ΑΕΡΟΣΤΑΤΟ ΣΙΤΑΡΗΘΡΑ, 1 Aπριλίου, 2848 (ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ) Rendered by Vassilis C. Militsis Η πλήξη μ’ έχει σχεδόν καταβάλει. Ο Πάντιτ είναι το μόνο συζητήσιμο άτομο στο αερόστατο. Αλλά ο καημένος δεν μιλάει για τίποτε άλλο από αρχαία ιστορία. Όλη μέρα πασχίζει να με πείσει ότι οι αρχαίοι ‘Αμρεκάνοι’ είχαν αυτοκυβέρνηση! Έχει κανείς ακουστά μια τέτοια ανοησία; Ότι λειτουργούσαν σ’ ένα είδος ομοσπονδίας όπου υπήρχε ισότητα όλων των ατόμων, όπως οι Κυνόμυες (Prairie dogs) που διαβάζουμε στους μύθους. Ισχυρίζεται ότι πίστευαν στην πιο αλλόκοτη ιδέα που μπορεί να συλλάβει κανείς, δηλαδή ότι όλοι οι άνθρωποι έχουν γεννηθεί ελεύθεροι και ίσοι – πράγμα αντίθετο στους νόμους της διαβάθμισης τόσο ανεξίτηλα χαραγμένο  σε καθετί, τόσο στο ηθικό όσο και στο φυσικό σύμπαν. Κάθε άτομο ‘ψήφιζε’ – όπως ονόμαζαν αυτή την ενέργεια – δηλαδή επενέβαινε στις δημόσιες υποθέσεις – μέχρι που τελικά το αποτέλεσμα ήταν ότι η δουλειά του καθενός δεν ήταν δουλειά κανενός και ότι η ‘δημοκρατία’ (έτσι ονόμαζαν το παράλογο τούτο πράγμα) κατέληγε εντελώς σε  ακυβερνησία. Αναφέρεται, όμως, ότι το πρώτο γεγονός που αναταραξε, ιδιαίτερα, τον εφησυχασμό των φιλοσόφων που δημιούργησαν αυτή τη «δημοκρατία» ήταν η ανησυχητική ανακάλυψη ότι αυτή η καθολική ψηφοφορία έδινε την ευκαιρία για δόλια σχέδια, μέσω των οποίων κάθε επιθυμητός αριθμός ψήφων θα μπορούσε κάθε φορά να συγκεντρωθεί, χωρίς τη δυνατότητα παρέμβασης ή ακόμη ανίχνευσης, από οποιοδήποτε κόμμα που θα ήταν αρκετά αισχρό να μην αισχύνεται για την απάτη. Λίγος προβληματισμός σε σχέση μ’ αυτή την ανακάλυψη αρκούσε να καταστήσει εμφανείς τις συνέπειες οι οποίες απέρρεαν από το γεγονός της επικράτησης αυτής της αχρειότητας – εν ολίγοις, μια δημοκρατική κυβέρνηση δεν θα μπορούσε να είναι άλλη από μια αχρεία κυβέρνηση. Ενώ, όμως, οι φιλόσοφοι άρχισαν να κοκκινίζουν από ντροπή για την ανοησία τους που δεν προέβλεψαν αυτό το αναπόφευκτο κακό και αποφασισμένοι να βρουν καινούργιες θεωρίες, το πρόβλημα τέθηκε σε άμεση διαβούλευση από κάποιο μέλος ονόματι Όχλος (Mob), ο οποίος ανέλαβε όλη την ευθύνη εγκαθιστώντας ένα είδος δεσποτισμού, συγκρινόμενος με τον οποίο εκείνος του μυθικού Ηλιογάβαλου ήταν πιο σεβαστός και ευχάριστος. Τούτος ο Όχλος (ξένος, ειρήσθω εν παρόδω), λέγεται ότι ήταν ο πιο μισητός απ’ όλους τους ανθρώπους που έχουν ποτέ υπάρξει άχθος αρούρης. Ήταν γιγαντόσωμος – θρασύς, άρπαγας και φαύλος. Είχε τη χολή ενός ταύρου, την καρδιά μιας ύαινας και το μυαλό ενός παγωνιού. Τελικά πέθανε από τις δικές του ενέργειες που τον είχαν εξαντλήσει. Παρόλα ταύτα, ωφέλησε, όπως καθετί χυδαίο άλλωστε, επειδή έδωσε στην ανθρωπότητα ένα μάθημα, το οποίο μέχρι τις μέρες μας δεν υπάρχει περίπτωση να ξεχαστεί: Να μην εναντιωνόμαστε στις φυσικές αναλογίες. Όσον αφορά τη Δημοκρατία, δεν βρίσκεται καμιά αναλογία επί προσώπου γης – εκτός κι αν εξαιρέσουμε τους κυνόμυς ‘prairie dogs’, πράγμα που φαίνεται να αποδεικνύει ότι η δημοκρατία είναι ένα αξιοθαύμαστο σύστημα διακυβέρνησης για τρωκτικά. By the same EDGAR ALLAN POE - Η ΕΜΜΟΝΗ ΤΟΥ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗ FROM THE GIANT OF AMERICAN LITERATURE - EDGAR ALLA... OI ΓΙΓΑΝΤΕΣ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ - EDGAR ALLAN... ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΟΥ ΧΑΜΟΥ- E.A.POE Η ΦΡΙΚΗ ΤΗΣ ΙΕΡ "The Masque of the Red Death" Edgar Allan Poe AUDI... ΕΚΔΙΚΗΣΗ - ΤΟ ΒΑΡΕΛΑΚΙ ΜΕ ΤΟ ΑΜΟΝΤΙΓΙΑΔΟ ΑΣ ΕΞΕΤΑΣΗΣ - E.A.POE OBSESSION - THE TELL-TALE HEART ·         ULALUME ·         SONNET - TO SCIENCE TO HELEN