«Che fece .... il gran rifiuto»
Κωνσταντίνος Καβάφης
(Αυτός που έκανε τη μεγάλη άρνηση)
Σε μερικούς ανθρώπους έρχεται μια μέρα
που πρέπει το μεγάλο Ναι ή το μεγάλο το Όχι
να πούνε. Φανερώνεται αμέσως όποιος τό ‘χει
έτοιμο μέσα του το Ναι, και λέγοντάς το πέρα
πηγαίνει στην τιμή και στην πεποίθησί του.
Ο αρνηθείς δεν μετανοιώνει. Aν ρωτιούνταν πάλι,
όχι θα ξαναέλεγε. Κι όμως τον καταβάλλει
εκείνο τ’ όχι — το σωστό — εις όλην την ζωή του.
που πρέπει το μεγάλο Ναι ή το μεγάλο το Όχι
να πούνε. Φανερώνεται αμέσως όποιος τό ‘χει
έτοιμο μέσα του το Ναι, και λέγοντάς το πέρα
πηγαίνει στην τιμή και στην πεποίθησί του.
Ο αρνηθείς δεν μετανοιώνει. Aν ρωτιούνταν πάλι,
όχι θα ξαναέλεγε. Κι όμως τον καταβάλλει
εκείνο τ’ όχι — το σωστό — εις όλην την ζωή του.
Che Fece ... Il Gran Rifiuto
Che fece [per viltade] il gran rifiuto (who made [through cowardice] the great refusal)
Inferno - Canto terzo, verse 60, (Dante: Divina Commedia).
By C. P. Cavafy
Translated by Edmund Keeley
For some
people the day comes
When they
have to declare the great Yes
Or the
great No. It’s clear at once who has the Yes
Ready
within him; and saying it,
He goes
from honor to honor, strong in his conviction.
He who
refuses does not repent. Asked again,
He’d
still say no. Yet that no—the right no—
Drags him
down all his life.
Constantine
Cavafy, “Che Fece ... Il Gran Refiuto,” translated by Edmund Keeley and Philip
Sherrard, from C.P. Cavafy: Collected Poems. Copyright © 1975 by Edmund Keeley
and Philip Sherrard. Reprinted with the permission of Princeton University
Press.
Source:
C. P. Cavafy: Selected Poems (Princeton University Press, 1975)
