ΟΙ ΒΡΟΧΟΥΛΕΣ ΤΟΥ ΑΠΡΙΛΗ ΣΤH ΜΕΣΑΙΩΝIKH ΑΓΓΛΙΑ - ΤΗΕ SWEET APRIL SΗOWERS IN MERRY ENGLAND

 THE CANTERBURY TALES: GENERAL PROLOGUE

Οι ιστορίες του Καντέρμπερυ

 

By Geoffrey Chaucer

Τζέφρυ Τσώσερ - Εγκυκλοπαίδεια Παγκόσμιας Ιστορίας

 

 Whan that Aprille with his shoures soote,

The droghte of March hath perced to the roote,

And bathed every veyne in swich licóur

Of which vertú engendred is the flour;

Whan Zephirus eek with his swete breeth

Inspired hath in every holt and heeth

The tendre croppes, and the yonge sonne

Hath in the Ram his halfe cours y-ronne,

And smale foweles maken melodye,

That slepen al the nyght with open ye,

So priketh hem Natúre in hir corages,

Thanne longen folk to goon on pilgrimages,

And palmeres for to seken straunge strondes,

To ferne halwes, kowthe in sondry londes;

And specially, from every shires ende

Of Engelond, to Caunterbury they wende,

The hooly blisful martir for to seke,

That hem hath holpen whan that they were seeke.

 

Παρουσιάζονται μόνο οι δεκαεννιά στίχοι του μακροσκελούς αυτού αφηγηματικού ποιήματος, το οποίο θεωρείται ένα από τα πιο σπουδαία έργα της Μεσαιωνικής Αγγλικής λογοτεχνίας. Γράφτηκε περίπου το 1386 – 1387. 

 

     Όταν έρχεται ο Απρίλης με τις γλυκές βροχούλες

  Kαι του Μαρτιού την ξέρα διώχνει από των δέντρων τις ριζούλες,

Και λούζει κάθε φυτού τη φλέβα με τέτοιο χυμό

Που η ζωογόνος δύναμή του γεννάει τον ανθό,

Όταν πάλι ο Ζέφυρος δίνει με την πνοή του τη γλυκιά

ζωή στους τρυφερούς βλαστούς από κάθε δέντρο και ρεικιά,

Και προς του λιοστασιού το γέρμα ο ήλιος κάθε δύση

Έχει κιόλας στον Κριό τη μισή του στράτα διανύσει,

Κι όταν τα πουλάκια αρχίζουν να κελαηδούν μελωδικά

Εκείνα που όλη νύχτα κοιμούνται με μάτια ανοιχτά

(Γιατί το ένστικτό τους έτσι τα παρακινεί)

Τότε κι ο κόσμος με λαχτάρα σε προσκυνήματα κινεί.

Και ο πιστός σ’ αγιάσματα, γνωστά σε ξένους τόπους,

Διακονήματα ζητά με πόθο και με κόπους,

Και μάλιστα από κάθε γωνιά κι απ’ όλη την Αγγλία

Με βάγια οδεύει και κλαδιά  προς στην Καντερβουρία,

Μ’ ευλάβεια το μάρτυρα τον άγιο* να τιμήσει                      

Στη μαύρη τους απελπισιά που  είχε βοηθήσει.

 

*εννοεί τον αρχιεπίσκοπο Θωμά Μπέκετ, ο οποίος δολοφονήθηκε στην Καντερβουρία το 1170

 

Απόδοση: Βασίλης Κ. Μηλίτσης